Het huidige Kabinet Rutte bakt er tot op heden nog maar weinig van en ook het niveau van de huidige Tweede Kamerleden is laag; zij bezitten schijnbaar onvoldoende historische en economische kennis om de problemen waar ons land voor staat het hoofd te bieden.
Feitelijk worden wij bestuurd door verpolitiekte ambtenaren.

Pim Fortuyn had hier in zijn boekje "zonder ambtenaren" in 1997 al voor gewaarschuwd.
Als je de nieuwe gebouwen van onze ministeries bekijkt, dan kun je begrijpen dat de Belgen vinden dat de Nederlandse ambtenaren in Paleizen wonen en onze Koningin in een landhuis en dat dit in andere landen andersom is.
Ook de liberalisering en privatisering van o.a. Energiebedrijven, Onderwijsinstellingen, Woningcorporaties en Zorginstellingen is voor ons land een ramp. Geen enkel tarief is voordeliger geworden, maar alles is alleen maar duurder geworden en het eind is nog niet in zicht; zeker niet bij de zorg.
De Directies, Raden van Bestuur van die clubjes bestaan voornamelijk uit (ex)politici en ambtenaren, die voor zichzelf qua salaris, onkosten- en pensioenregelingen een dermate positie hebben gecreëerd alsof men de status heeft van een CEO van een Multinational. De graai- en snaaicultuur vieren er hoogtij; veel overleg, lunchen, dineren en reizen en dat allemaal ten koste van de belastingbetaler.

Recente misstanden binnen de semi-overheid zijn o.a. : Hogeschool In Holland, Centraal Bureau Rijvaardigheidsbewijzen, Woningcorporatie Rochdale, Maasstad Ziekenhuis Rotterdam, en ga zo maar door. Bijna wekelijks lezen we in de dagbladen de nodige schandaaltjes, en zelfs ook binnen de sector Overheid en de Politieorganisatie.
De sanctie op mis- en ongeoorloofd gebruik van de functie, wordt zelden voldoende afgestraft. Teveel aan zichzelf uitbetaald salaris en onkostenvergoeding wordt zelden of nooit terugbetaald en de riante afvloeiingsregelingen en gouden handdrukken zijn nog steeds aan de orde van de dag.

Een gewone werknemer, die iets bij zijn werkgever flikt, zou op staande voet ontslag krijgen, maar bij de (semi)overheid komt men er vaak met een “sisser” vanaf; men wordt overgeplaatst of men krijgt hooguit een berisping. Op staande voet ontslag en terugbetaling van het teveel aan zichzelf uitbetaald salaris en/of onkostenvergoeding is er niet bij. Altijd is er weer het excuus dat het wettelijk niet kan of dat men rechten heeft; van plichten heeft men nauwelijks gehoord en komt het eindelijk tot een gerechtelijke veroordeling, dan krijgt men een taakstraf van een paar weken.

Ook op het gebied van allerhande uitkeringen en wachtgelden aan politici, ambtenaren, immigranten en illegalen blijft de geldkraan open staan.
Het wordt de hoogste tijd dat er in ons land een begin wordt gemaakt met het aanpassen en aanscherpen van de bestaande wet- en regelgeving; te denken valt aan:

1. Zowel voor politici als voor ambtenaren en semi-ambtenaren duidelijke salarisschalen vaststellen met daaraan gebonden maximumbedragen.
2. Aanscherping van de wachtgeldregelingen voor politieke ambtsdragers door het maximum van de wachtgeldperiode korter dan nu het geval is vast te stellen.
3. Aanpassing c.q. aanscherping van het huidige ambtenarenreglement; bij disfunctioneren en/of malversaties direct ontslag en/of terugvordering van teveel genoten financiële middelen; bij ontslag toepassing van de kantonrechterformule zoals in het bedrijfsleven geldt.
4. Alle vormen van financiële uitkeringen en ook de kinderbijslag onderbrengen bij de Belastingdienst (Toeslagen), waarbij iemand die voor een uitkering in aanmerking wenst te komen negatieve inkomsten (geen enkel inkomen) moet hebben voordat hij/zij voor een uitkering in aanmerking komt. Hierbij dient ook het vermogen van betrokkene te worden meegenomen.
5. De kinderbijslag wordt omgezet in een kindertoelage, die uitsluitend is voorbehouden aan diegenen die in ons land wonen en/of werken en kinderen ten laste van hun huishouding hebben. Dus geen kinderbijslag meer naar kinderen, die in het buitenland wonen.
6. Vermogende criminelen dienen zelf bij te dragen in hun kosten van detentie zonodig d.m.v. de “Plukze-wetgeving”; geen detentiekosten ten laste van de belastingbetaler.

Coproductie: Willem van der Velden/Gerard van As.