Oorzaak, aanleiding , gevolgen en de oplossing.

Iedere crisis heeft een oorzaak, een aanleiding, gevolgen en ook een oplossing
Niet de banken, niet de zwakke eurolanden, maar het financiële beleid van onze bestuurders zijn de oorzaak.

De oorzaak.

De oorzaak van de Eurocrisis is niet alleen toe te schrijven aan de banken die verworden zijn tot handelaren in schulden en bemiddelaars bij overheidsleningen en ook niet aan de grijze economieën van de zuidelijke Eurolanden maar is volledig te wijten aan het financiële beleid van alle regeringen in de EU die al decennia lang werken met begrotingen met een jaarlijks tekort.
Eenvoudig gezegd ze geven meer geld uit dan er binnenkomt.
De tekorten worden gefinancierd door middel van leningen op de kapitaalmarkt waarbij de vigerende “economen” er van uit gaan dat de inflatie de waarde van het terug te betalen bedrag zal compenseren.
De schulden die door de (voornamelijk “progressief linkse”) regeringen in de Eurozone in de afgelopen decennia zijn gemaakt, zijn in 2010 opgelopen tot 10.232.000 Miljard US$ en dat komt uit op: 31.152 US$ per inwoner.

In ons land is dat 30,393 US$ per inwoner en onze bestuurders zeggen dan dat wij “in de pas lopen”. Zie onderstaande tabel. (bron IMF / Wikipedia)

De aanleiding

Die totale schuld bestaat uit leningen die via de internationale handelsbanken bij beleggers zijn geplaatst. De banken hebben hier miljarden aan verdiend maar beleggers zijn nu terecht angstig geworden of de eurolanden wel in staat zijn om de rente en aflossingen te betalen. Dit geeft voor hen een hoger risico dus wordt er voor nieuwe leningen een veel hogere rente gevraagd.
Regelmatig moeten de bestaande leningen worden afgelost en om de lopende tekorten te financieren moeten de eurolanden weer nieuwe leningen afsluiten en dit met veel hogere rente. Die hogere rente zorgt dan weer voor een nog groter tekort op de begrotingen.

De gevolgen en de oplossing.

Er moet nu enorm bezuinigd gaan worden op de overheidsuitgaven en dat zal iedereen raken..
Bezuinigen bij de overheid betekend meestal het verhogen van lasten voor de burgers en niet, wat zou moeten, het bezuinigen op bureaucratie, bestuurslagen zoals provincie, waterschappen en deelgemeenten Ook is het nodig om nu kritisch het nut en noodzaak van regels en verordeningen te beoordelen en hierin te snijden. Daarnaast moet het gebruik voor het sociale vangnet beoordeeld moeten op misbruik en het vangnet moet alleen worden ingezet voor die gevallen waar het vangnet voor is bedoeld. Dat zal helaas ten koste gaan van een flink aantal “leuke dingen voor de mensen” maar het kan niet anders, want als we zo doorgaan stevent de Euro en ook ons land af op een faillissement.
Ook hierdoor kunnen miljarden worden bespaard.

Simpel gezegd: De regeringen moeten minder gaan uitgeven dan er binnenkomt en geen lasten gaan verzwaren voor de burgers.

Als alle regeringen in de EU hun begrotingen sluitend maken dan zal er jaarlijks 800 miljard US$ minder geleend worden op de internationale geldmarkt en dit zal een neerwaarts effect hebben op de rente die betaald moet worden. Bij minder vraag, dalen de rentetarieven.

Laten we hopen dat onze regering en parlementariërs de moed hebben om de benodigde maatregelen te nemen en (tijdelijk) hun politieke hobby’s opzij willen schuiven.

Willem van der Velden
23-11-2011